خبرنامه دانشجويان ايران: بسیج دانشجویی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران طی بیانیه ای تحلیلی پیرامون حوادث اخیر دانشگاه تهران اعلام کرد: از دکتر رهبر تقاضا داریم تا با رسیدگی به اتفاقات اخیر در فضای دانشگاه، هر چه سریعتر نسبت به لغو امتیاز انجمن به اصطلاح اسلامی دانشگاه تهران اقدام نماید.

به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجويان ايران» متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:

سخنی به گزاف نیست اگر مدعی شویم 16 آذرماه 1388 برای همیشه در تاریخ معاصر ایران ثبت خواهد. نه از آن جهت که یکی از ضد استکباری ترین روزهای بعد از آذر ماه 32 در 16 آذر 88 خود را نمایان ساخت و نه از آن جهت که خروش انبوه دانشجویان مسلمان علیه اسلام ” انجمنی که خود را خط امام می داند براستی در برابر عملکردش در دانشگاه چه پاسخی دارد؟ حمایت از حسینعلی منتظری با کجای اندیشه امام تطابق دارد؟ اگر ادعای این تشکل حرکت بر مسیر اندیشه حضرت امام است، دفاع از منتظری و به صحنه آوردن وی در مسایل سیاسی که امام خطاب به وی نوشت "چون ساده لوح هستید در سیاست دخالتی نکنید" چه جای توجیهی دارد؟ منتشر کردن عکس امام خمینی در کنار بازرگان و مصدق که جملات کوبنده امام پیرامون هر دو شخصیت مذکور در صحیفه نور موجود است چطور می تواند توجیه شود؟ تکثیر و پخش مخفیانه مستندهایی که پیام خلاصه آنها چیزی جز تلاش جهت تسریع نابودی نظام جمهوری اسلامی نیست با کدام هدف اسلامی و دلسوزانه توسط این طیف صورت می گیرد؟ “آمریکایی در سراسر کشور، پاسخی دیگر به کسانی بود که با علم اسلام و جمهوریت به جنگ با اسلام و جمهوریت برخاسته اند، بلکه از آن جهت این روز را باید جاودانه دانست که یک بار برای همیشه پرده نفاق از برابر صورت کسانی کنار رفت که به دوزیست بودن در عرصه سیاست عادت کرده اند و از قضا همگان را نیز همچون خودشان تصور نموده و گمان آن می برند که می توانند با روش های نخ نما شده و پوسیده دهه 60 مجاهدین خلق و لیبرال های حامی بنی صدر، بر جمهوری اسلامی خط بطلان برکشند.

اما انجمن به اصطلاح اسلامی دانشگاه تهران در صدر این وقایع تلخ در هفته گذشته به طور خاص بوده است. انجمنی که علیرغم پیشینه درخشان در سالهای قبل از انقلاب و قبل از دوم خرداد 76، در حال حاضر پایگاه کسانی شده است که نه تنها کمترین علقه ای به موسسین این انجمن ندارند بلکه در مقام عمل خواسته یا ناخواسته به ضدیت با آرمانهایی برخاسته است که روزگاری چمران ها و رجب بیگی ها در آن راه فعالیت می کردند و امروز اگر از فعالین انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران در دهه 60 و اوایل دهه 70 پیرامون عملکرد امروز این تشکل سوال بپرسیم، به کرات پاسخ های آنان ابراز تاسف نسبت به رخنه جریان نفاق در حال حاضر در این تشکل می باشد، همانطور که امام خمینی نیز پیشتر از همگان خطر منافقین امروز در این انجمن را به زیبایی هشدار می داد:

"خطر آنهایی که به اسلام اعتقادی ندارند و با اسم اسلام وارد می شوند، بیش از آنهایی است که می گویند ما اسلام را قبول داریم. انجمن های اسلامی دانشگاه ها باید مراقب باشند"

یا:

"ممکن است در همین انجمن های اسلامی هم عمالشان رخنه کنند و با اسم اسلام مسائل دیگری پیش آورند"

براستی چه زمانی برای یکبار هم که شده است فعالین فعلی در انجمن به اصطلاح اسلامی دانشگاه تهران پاسخ خواهند داد پاره کردن عکس امام خمینی در میان خیل حامیان افراطی این تشکل در برابر دانشکده فنی معنایش چیست؟ چرا هیچ گاه این تشکل حاضر به اعلام برائت نسبت به افراطیونی نگشته است که از هیچ اقدامی جهت ضربه زدن به اسلام و نظام اسلامی خودداری نمی کنند؟ آیا کسانی که امروز در این انجمن داعیه اسلام و اسلامی بودن را دارند به این فکر کرده اند که معنای حمایت های بی سابقه رسانه های بیگانه از تحرکات آنها در دانشگاه به چه معناست؟ معنای شعار نه غزه نه لبنان و جمهوری ایرانی با کدام قسمت از تفکر اسلام ناب قابل اجماع است؟

انجمنی که خود را خط امام می داند براستی در برابر عملکردش در دانشگاه چه پاسخی دارد؟ حمایت از حسینعلی منتظری با کجای اندیشه امام تطابق دارد؟ اگر ادعای این تشکل حرکت بر مسیر اندیشه حضرت امام است، دفاع از منتظری و به صحنه آوردن وی در مسایل سیاسی که امام خطاب به وی نوشت "چون ساده لوح هستید در سیاست دخالتی نکنید" چه جای توجیهی دارد؟ منتشر کردن عکس امام خمینی در کنار بازرگان و مصدق که جملات کوبنده امام پیرامون هر دو شخصیت مذکور در صحیفه نور موجود است چطور می تواند توجیه شود؟ تکثیر و پخش مخفیانه مستندهایی که پیام خلاصه آنها چیزی جز تلاش جهت تسریع نابودی نظام جمهوری اسلامی نیست با کدام هدف اسلامی و دلسوزانه توسط این طیف صورت می گیرد؟ و هزاران تناقض و چرای دیگر که پاسخ آن هیچ گاه از سوی جاعلان فعلی نام اسلام در دانشگاه شنیده نشده است که البته دیگر فرصت پاسخ دادن آنان نیز به پایان ” امروز اگر از فعالین انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران در دهه 60 و اوایل دهه 70 پیرامون عملکرد امروز این تشکل سوال بپرسیم، به کرات پاسخ های آنان ابراز تاسف نسبت به رخنه جریان نفاق در حال حاضر در این تشکل می باشد، همانطور که امام خمینی نیز پیشتر از همگان خطر منافقین امروز در این انجمن را به زیبایی هشدار می داد: "خطر آنهایی که به اسلام اعتقادی ندارند و با اسم اسلام وارد می شوند، بیش از آنهایی است که می گویند ما اسلام را قبول داریم. انجمن های اسلامی دانشگاه ها باید مراقب باشند" یا: "ممکن است در همین انجمن های اسلامی هم عمالشان رخنه کنند و با اسم اسلام مسائل دیگری پیش آورند" “رسیده است چرا که عملکرد ننگین این طیف طی سالهای اخیر و بخصوص هفته گذشته، همه چیز را آشکارساخته و دیگر بیانیه های تزیینی و اعلام برائت های صوری نیز درمان درد آنان نخواهد بود.

بدون تردید امروز انجمن به اصطلاح اسلامی دانشگاه تهران پایگاه افرادی شده است که با نام اسلام هدفی جز عرفی کردن دین و از بین بردن مقدسات را دنبال نمی کنند و اگرچه ممکن است بسیاری از افراد ناآگاه ناخواسته در این مسیر حرکت کنند اما روی سخن با منافقینی است که ادعای پیروی از امام را دارند اما مشخص نیست منظورشان کدام امام است؟ امام خمینی یا امامشان منتظری؟ ادعای تبعیت و حمایت از ولایت فقیه را دارند اما در عمل هر آنچه می کنند بر ضد ادعاهایشان است و تصورشان بر آن است کسی متوجه عمق دورویی آنان نمی شود!

افرادی که همواره ادعای منطق و حمایت از ایجاد فضای دیالکتیک در دانشگاه را دارند تا کنون فکر کرده اند که قانون شکنی نخستین قدم به سوی دیکتاتوری و ایجاد فضای هرج و مرج است؟ که در آخرین نمونه آن باید به تجمع غیرقانونی این افراد در 16 آذرماه در برابر دانشکده فنی اشاره کرد که قلدرمآبانه در برابر خیل دانشجویان انقلابی ایستادگی نمودند تا بر فرض محال خودشان، مانع ورود آنها به تالار شهید چمران و حضور در برنامه ای شوند که از هفته ها قبل، مجوز برگزاری آن صادر شده بود اما مقاومت ناشیانه اقلیت دیکتاتور منجر به ایجاد هرج و مرج و فضای درگیری با دیگر دانشجویان و سو استفاده عده ای دیگر از فرصت طلبان از فضای بوجود آمده گردید. و متاسفانه در اتفاقی تلخ تر تجمع غیرقانونی روز 17 آذر ماه را باید مورد اشاره قرار داد که بنابر آنچه بسیاری از سایت های خبری ضد انقلاب و در ارتباط با شاخه دانشجویی کودتای سبز در دانشگاه تهران اعلام نمودند، انجمن به اصطلاح اسلامی دانشکده حقوق و علوم سیاسی خواستار تجمع در برابر دانشکده فنی گشت تا بنا بر آنچه که خود شکستن حرمت دانشگاه! خوانده بود، اعتراض شود اما مشخص نیست حامیان منطق و جامعه مدنی چرا در برابر چشمان هزاران دانشجو اسپری گاز فلفل را بر صورت دیگر دانشجویان خالی می کردند، و با شکستن شیشه های طبقه دوم دانشکده فنی و پرتاب صندلی بر صورت دیگر دانشجویان، در پی وصول به کدام هدف خود بودند؟! دموکراسی؟ جامعه چندصدایی؟ تحمل صدای مخالف؟ جمهوری ایرانی!؟ و ...

که صد البته این اقدامات از سوی افرادی که نماد و اسطوره شان در بهترین حالت با آرایش و پوشش زنانه قصد فرار از دانشگاه را دارد، دور از انتظار نیست.

اما شاید ننگین ترین اقدام فعالین در انجمن به اصطلاح اسلامی دانشگاه تهران همان هتک حرمت و نمایان ساختن هدف واقعی افراطیونی بود که اسلام را تا آنجایی می خواهند که به نفع آنها باشد. پاره کردن و سوزاندن عکس حضرت امام خمینی و رهبر معظم انقلاب اسلامی جز به معنای خروج از چارچوب قانون اساسی و اعلام ضدیت با نظام اسلامی چه معنایی دارد؟ از کجای فضای نقد و منطق و ادعای اصلاح کشور می توان به سر دادن شعار مرگ علیه مسئولین کشور رسید؟ در کدام قانون اساسی و در کدام کشوری با هتاکان علیه خطوط قرمز این چنین تسامح می شود که ” انجمن به اصطلاح اسلامی دانشگاه تهران در صدر این وقایع تلخ در هفته گذشته به طور خاص بوده است. انجمنی که علیرغم پیشینه درخشان در سالهای قبل از انقلاب و قبل از دوم خرداد 76، در حال حاضر پایگاه کسانی شده است که نه تنها کمترین علقه ای به موسسین این انجمن ندارند بلکه در مقام عمل خواسته یا ناخواسته به ضدیت با آرمانهایی برخاسته است که روزگاری چمران ها و رجب بیگی ها در آن راه فعالیت می کردند “متاسفانه در حال حاضر انجمن اسلام آمریکایی دانشگاه تهران همچنان با زیر پا گذاردن تمامی این چارچوب ها در سطح دانشگاه مجوز فعالیت دارد؟ تقاضای آزادی کسانی که یکی از کم ترین اقداماتشان در هفته گذشته سوزاندن عکس خمینی کبیر بوده و در پی آن نیز نقش فعالی در ضرب و شتم دیگر دانشجویان و خسارات وارد آوردن بر اموال عمومی دانشگاه داشته اند از سوی انجمن به اصطلاح اسلامی چه معنایی می تواند داشته باشد؟

آیا تمامی اتفاقات اخیر جز تایید بر تسامح بی سابقه مسئولین دانشگاه با افراطیونی است که هر آنچه می خواهند انجام می دهند و در پس آن نیز از نبود آزادی عمل و آزادی بیان عربده کشی می کنند؟

براستی دکتر رهبر، ریاست دانشگاه تهران چه زمانی به فکر برخورد با هتاکان و قانون شکنانی خواهد بود که به اسم اسلام هر آنچه که ضد آن است انجام میدهند؟

با توجه به شرح آنچه که رفت، بسیج دانشجویی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران از دکتر رهبر تقاضا دارد تا با رسیدگی به اتفاقات اخیر در فضای دانشگاه، هر چه سریعتر نسبت به لغو امتیاز انجمن به اصطلاح اسلامی دانشگاه تهران اقدام نماید زیرا ادامه روند تسامح با دانشجونمایانی که هیچ چیز برای از دست دادن ندارند جز زیان و خسران مضاعف برای فضای دانشگاه ارمغان دیگری در پی نخواهد داشت و همه اینها نیز در حالی است که هم اکنون حدود 8 سال از مصوبه شوراي عالي انقلاب فرهنگي که به رياست سيد محمد خاتمي رئيس جمهور وقت، در خصوص چهارچوب قانوني فعاليت تشکل هاي دانشجويي مي گذرد انجمن به اصطلاح اسلامي دانشگاه تهران کماکان با اصرار بر ادامه فعاليت هاي غيرقانوني خود تاکنون به اين قوانين تمکين نکرده است و بر اين اساس این تشکل مي‌بايست با اصلاح اساسنامه خود در مدت قانوني يکسال پس از تصويب اين مصوبه (پايان سال 81) نسبت به اجراي آن اقدام مي‌کرد، اما پس از گذشت 8 سال از اين مصوبه به تنها استثناي اجراي اين قانون در دانشگاه‌هاي کشور تبديل شده است و بر همین اساس است که عدم تغيير اساسنامه باعث شده تا بسیاری از دانشجويان دانشگاه تهران سخن از شبهاتي پيرامون رد صلاحيت‌هاي بي‌مورد دانشجويان در انتخابات ” بدون تردید امروز انجمن به اصطلاح اسلامی دانشگاه تهران پایگاه افرادی شده است که با نام اسلام هدفی جز عرفی کردن دین و از بین بردن مقدسات را دنبال نمی کنند و اگرچه ممکن است بسیاری از افراد ناآگاه ناخواسته در این مسیر حرکت کنند اما روی سخن با منافقینی است که ادعای پیروی از امام را دارند اما مشخص نیست منظورشان کدام امام است؟ امام خمینی یا امامشان منتظری؟ “هاي سال‌هاي گذشته این تشکل مطرح کنند و از سوي ديگر نيز در خصوص شمارش آراي انتخابات اين تشکل به دليل عدم نظارت‌هاي قانوني، شبهات فراواني وجود دارد و بسیاری دانشجويان معتقدند که انجمن به اصطلاح اسلامی دانشگاه تهران با انتصاب افراد مورد نظر خود که در چارچوب‌هاي سياسي خارج از دانشگاه تعريف شده اند راه را براي حضور فراگير دانشجويان سد کرده است.

البته نکته مهمی که حائز اهمیت می باشد این است که این به معنای تریبون ندادن به دانشجویانی نیست که به هر علتی به گونه ای دیگر می اندیشند، بلکه برخورد با افرادی است که با اسم اسلام علیه آن اقدام می کنند وگرنه بهترین حالت در یک دانشگاه زمانی است که تمامی طیف های فکری به شرط عدم ایجاد هرج و مرج و اغتشاش، با عنوانی که می خواهند مجوز فعالیت داشته باشند، حال عنوان چپ و یا راست و یا آزادی خواه و دموکراسی خواه و هر عنوان دیگر، اما بگونه ای که واقعا در پی مقام اثبات خویش و نه هتاکی باشند. رویه ای که سالهاست انجمن به اصطلاح اسلامی دانشگاه تهران در پی گرفته و با اسم اسلام، ترویج لیبرالیسم، سکولاریسم و ... را در سرلوحه عمل خویش قرار داده است.

خواسته دیگر از ریاست دانشگاه تهران، خلع سلاح افرادی است که مشخص نیست به چه علت مجاز به حمل سلاح سرد و حتی گرم در دانشگاه می باشند و از آن مبهم تر عدم برخورد مسئولین دانشگاه با آنهاست. اگرچه در ابتدای سال جاری نیز خبری مبنی بر انبار نمودن سلاح سرد در دفتر مرکزی انجمن به اصطلاح اسلامی دانشگاه تهران واقع در خیابان 16 آذر، به گوش رسید اما وقتی این خبر مهر تایید بر خود گرفت که در دست برخی از اعضای شناخته شده این تشکل طی روزهای 16 و 17 آذر سلاح هایی همچون چاقو و پنجه بوکس مشاهده گردید و از همه مهم تر خبری بود که بر اساس آن، فردی ناشناس در تلاش برای حضور در دانشگاه و پیوستن به تجمع غیرقانونی مدعیان آزادی و دموکراسی بود که با تلاش انتظامات و مسئولین حراست دانشگاه یک قبضه کلت کمری از وی کشف و ضبط گردید. آیا این خبر ” انجمن به اصطلاح اسلامی دانشکده حقوق و علوم سیاسی خواستار تجمع در برابر دانشکده فنی گشت تا بنا بر آنچه که خود شکستن حرمت دانشگاه! خوانده بود، اعتراض شود اما مشخص نیست حامیان منطق و جامعه مدنی چرا در برابر چشمان هزاران دانشجو اسپری گاز فلفل را بر صورت دیگر دانشجویان خالی می کردند، و با شکستن شیشه های طبقه دوم دانشکده فنی و پرتاب صندلی بر صورت دیگر دانشجویان، در پی وصول به کدام هدف خود بودند؟! دموکراسی؟ جامعه چندصدایی؟ تحمل صدای مخالف؟ جمهوری ایرانی!؟ و ... “نباید لرزه بر اندام مسئولین دانشگاه تهران بیاندازد؟ اگر به هر علتی این فرد شناسایی نمی شد و بوسیله سلاح گرم وی یک نفر از دانشجویان (از هر طیفی) کشته می شد مسئولیت خون آن دانشجو بر عهده چه کسی بود؟ آیا غیر از این بود که اقلیت دیکتاتور و ناکام در دانشگاه با مصادره سریع آن فرد به نفع خود، وی را به لیست های کذایی خود اضافه می کردند تا پروسه 72 شهید سازی آنها ولو با یک نفر دیگر تسریع شود؟ آیا مقصر اصلی چنین اتفاقات ناگواری برپاکنندگان تجمعات غیرقانونی در سطح دانشگاه نیستند که تاکنون با آنها برخوردی درخور، صورت نگرفته است؟

از هر بعد که بر اتفاقات اخیر دانشگاه تهران نگاه بیندازیم مشابهات های بی شماری را با فضای هرج و مرج ابتدای انقلاب در دانشگاه می بینیم. زمانی که همه طیف ها اعم از مسلمان تا منافقینی که خود را مسلمان می دانستند علیه دانشجویان متعهد و حزب اللهی اجماع نمودند تا در سطح دانشگاه و با ایجاد فضای ناآرام و درگیری های پی در پی خون آنان را بریزند و با انبار کردن سلاح در دفاتر خویش، در زمانهای از پیش تعیین شده وحشی گری خود را در عرصه عمل به منصه ظهور برسانند که از نمونه های دیگر آن نیز به آتش کشیدن دفتر بسیج دانشجویی دانشکده پردیس ابوریحان دانشگاه تهران توسط همین طیف اوباش و دانشجونما در بامداد سه شنبه 17 آذرماه هفته گذشته می باشد، اما حقیقتا چه کسی است که مقهور این صحنه سازی های ناشیانه و سخیف نسل جدید منافقین گردد؟

فرزندان روح الله در بسیج دانشجویی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران ضمن عرض تسلیت به جامعه دانشگاهی بواسطه هتاکی ها و هنرنمایی های بی سابقه اقلیت دیکتاتور در فضای دانشگاه و هم چنین اهمال بی سابقه مسئولین دانشگاه نسبت به برخورد با هنجارشکنان، اعلام می دارد با سیاه پوش نمودن فضای دانشکده حقوق و علوم سیاسی در اعتراض به هتک حرمت امام خمینی و رهبر معظم انقلاب توسط جاعلان نام اسلام، امسال را یک هفته زودتر از هر سال به استقبال محرم الحرام حسینی علیه السلام خواهد رفت و هم چنین پیگیری خود نسبت به لغو امتیاز انجمن به اصطلاح اسلامی دانشگاه تهران از سوی مسئولین دانشگاه و تلاش جهت خلع سلاح نمودن دانشجو نمایانی که در پی برآوردن آرزوهای شوم اربابان خود هستند از اولویت های حال حاضر بسیج دانشجویی دانشکده حقوق و علوم سیاسی خواهد بود و هم چنین هرگونه تلاش جهت ایجاد ناآرامی در دانشگاه از سوی هر طیف فکری محکوم گردیده و تحرکات موزیانه پیاده نظام های شکست خورده اقلیت اشرافی در برابر ملت نیز بی پاسخ نخواهد ماند.

السلام علینا و علی عباد الله الصالحین

حاج سيد احمد خميني خطاب به منتظري:امام با كمال بزرگواري شما را خواستند و شما در جلسه اي در منزل اين جانب -كه سران قوا و نخست وزير بودند- شركت كرديد. از ابتدا معلوم بود كه به شما گفته بودند زير بار هيچ پيشنهادي نرويد تا آقا مهدي را آزاد كنند. چرا كه با همه با خشونت برخورد كرديد.

خبرنامه دانشجويان ايران: بعد از ظهر امروز پيش حدود 200 نفر از حاميان مهندس موسوي در دانشگاه تهران تجمع كردند.

به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجويان ايران» از دانشگاه تهران، حاميان موسوي ابتدا با اعلام تحصن روبروي دانشكده فني شروع به سردادن شعارهاي عليه برخي مقامات رسمي كشور كردند.

در همين حال تعداد كم متحصنين باعث شد، برنامه انجمن اسلامي دانشكده هنرهاي زيباي دانشگاه كه در سالن شهيد آويني اين دانشكده درحال برگزاري بود به سمت پيوستن به جمع روبروي فني برود.

تاريخ 24 آبان بود که اعلام شد نيكسون معاون رئيس جمهور آمريكا از طرف آيزنهاور به ايران مي‏آيد تا نتايج «پيروزي سياسي اميدبخشي را كه در ايران نصيب قواي طرفدار تثبيت اوضاع و قواي آزادي شده است» (نقل از نطق آيزنهاور در كنگره آمريكا بعد از كودتاي 28 مرداد) ببيند

در مقابل دانشجويان مبارز دانشگاه نيز تصميم گرفتند كه در فضاي حکومت نظامي بعد از کودتاي سياه، هنگام ورود نيكسون، نفرت و انزجار خود را به دستگاه كودتا نشان دهند. در چنين شرايطي دانشگاه در 16 آذر وارد اعتراضات شديدي شد و متاسفانه دولت کودتاگر زاهدي نيز ترجيح داد با گلوله پاسخ اعتراضات را بدهد. و چنين بود که روز 16 آذر به عنوان روز مقاومت و ايستادگي دانشجويان اين سرزمين در برابر استعمار غرب و استبداد و خودکامگي در دفتر تاريخ اين سرزمين به يادگار ثبت گرديده است.

مهدي كروبي، دبيركل حزب اعتماد ملي كه در انتخابات رياست جمهوري دهم موفق به كسب حدود 300 هزار راي شد، در نامه‌اي به رئيس رسانه ملي مدعي شده، فيلم‌هايي كه از وقايع 16 آذر از صدا و سيما پخش شده، مونتاژ بوده است.

به گزارش بصيرت،شبكه ايران نوشت؛ كروبي در اين نامه كه در سايت منتسب به او منتشر شده، نوشته كه "تصاوير مونتاژ شده‌اي از دانشجويان معترض نشان داده شد كه اين گونه استنباط مي‌شد عكس‌هاي بنيانگذار انقلاب توسط اين دانشجويان پاره و مورد تعرض قرار گرفته است. "

ادعاي جديد شيخ اصلاحات در حالي است كه فيلم پاره كردن و آتش زدن تصاوير امام خميني(ره) توسط دانشجويان معترض، با استقبال و پوشش گسترده رسانه‌هاي انگليسي، آمريكايي و سعودي از جمله "العربيه " همراه و بارها از اين رسانه‌ها پخش شده است.

با اين حال، دبير كل حزب اعتماد ملي ترجيح داد كه به جاي محكوم كردن اقدام طرفداران مهندس موسوي در پاره كردن عكس امام، سردادن شعار عليه نظام و ابراز برائت از سران رژيم صهيونيستي و غربي، تجمعات غيرقانوني گروه سبز را "اعتراضات واقعي و حقيقي مردم " ناميده و بگويد كه برخي عامدانه به دنبال بد نام كردن اين تجمعات و باز كردن راه براي جريانات افراطي هستند.

كروبي بدون اشاره به علت حمايت‌هاي ديروز نخست وزير اسرائيل و سران كشورهاي غربي از تجمعات حاميان اصلاحات، آنچه "برخي از مجموعه‌هاي خبري صدا و سيما " خواند را، به "تفرقه پراكني و توهين مسلم و مبرز به بنيان گذار انقلاب اسلامي ايران و خدمت گذاران سي ساله آن " متهم كرده است.

او كه در اكثر اوقات يك تنه اقدام به موضع‌گيري و حضور در ميان تجمع‌كنندگان خياباني كرده است، خود و چندتن ديگر از همراهانش را پيرو و پاسدار خط امام(ره) مي‌داند.

دبيركل حزب اعتماد ملي حتي در جريان مناظرات انتخاباتي در پاسخ به اين سوال كه با چه مجوزي از شهرام جزايري، مفسد اقتصادي مشهور، 300 ميليون پول گرفته، گفت كه "من از امام حكم دارم. "

نفر چهارم انتخابات رياست جمهوري دهم كه پس از اعلام نتايج انتخابات اخير راي اكثريت مردم را قبول نكرد، چندي پيش هم، مدعي شد كه مدير مسئول روزنامه كيهان به فرمايش امام(ره) مبني بر اينكه "ميزان راي ملت است " چوب حراج زده است.

اين در حالي است كه كروبي در جريان آشوب‌هاي پس از انتخابات، با طرح ادعاهاي مختلفي از جمله "تقلب " و "آزار جنسي زندانيان " بارها جمهوري اسلامي را متهم كرده و ميزان اعتقاد خود را به جمله "ميزان راي ملت است " نشان داده است.

علاوه بر كروبي، محمد خاتمي و مهندي موسوي هم، كه تاكنون هيچ موضعي در برابر آتش زدن عكس امام خميني(ره) و شعارهاي ساختارشكنانه حاميان خود اتخاذ نكرده‌اند، خود را پايبند به آرمان‌هاي امام(ره) و انقلاب و نظام اسلامي مي‌دانند.

خاتمي اخيرا پس از استناد به سخنان امام(ره)، از آنچه "ستم به جمهوري اسلامي " ناميد، حرف زد و گفت كه به اين خاطر غصه مي‌‌خورد و رنج مي‌برد.

عده‌اي از حاميان موسوي، پيش از ظهر امروز با هجوم به برد بسيج دانشجويي پرديس علوم دانشگاه تهران، شيشه‌هاي آن را شكسته و عكس‌هاي نصب شده از حضور انقلابي دانشجويان در تجمعات 16 آذر را پاره كردند.

عطاء الله شفيع مسئول بسيج دانشجويي پرديس علوم دانشگاه تهران در گفتگو با خبرنگار حوزه دانشگاه خبرگزاري فارس، با اعلام اين خبر گفت: بسيج دانشجويي پرديس علوم دانشگاه تهران از صبح امروز عكس‌هاي مربوط به تجمع استكبار ستيزي دانشجويان در روز 16 و 17 آذر دانشگاه تهران را در برد مربوط به بسيج دانشجويي نصب كرده بود. اما پس از ساعاتي عده‌اي از حاميان موسوي كه از اعضاي انجمن اسلامي پرديس علوم دانشگاه تهران نيز هستند با هجوم به برد بسيج دانشجويي شيشه‌هاي آن را شكسته و تمامي عكس‌هاي مربوط به گرامي داشت روز 16 آذر را پاره كردند.

وي افزود: اين عده‌اي در ادامه قصد داشتند با دانشجويان معترض به اقدام آنان درگيري فيزيكي داشته باشند تا به اين شيوه جو دانشگاه علوم را ملتهب كنند كه با هوشياري دانشجويان اين عده از حاميان موسوي در اقدام خود ناكام ماندند.

مهدی کروبی دبیرکل حزب اعتماد ملی در نامه ای شدیداللحن از سید محمد خاتمی انتقاد کرد.

کروبی در این نامه ضمن انتقاد شدید از خاتمی در خصوص هزینه نکردن خود در حوادث اخیر وی را عنصری بی تاثیر در اصلاحات و بویژه جنبش سبز عنوان کرده است.

به نوشته جوان آنلاین تلاش خاتمی برای حذف کروبی از رهبری جنبش سبز ، باعث نگاشته شدن این نامه کروبی شده است .کروبی همچنین در این نامه خود را لیدر و رهبر جریان پس از انتخابات دانسته و خطاب به خاتمی نوشته است: من رهبراین جریان هستم و بابت آن هم هزینه داده ام.شما هم در این جریان نه سهمی داشته و نه تاثیر گذار بوده اید .

کروبی در این نامه همچنین به حوادث سال های حاکمیت اصلاحات اشاره کرده و ضمن بر شمردن اقدامات خود برای حل ریش سفیدانه مشکلات اصلاح طلبان تاکید کرده است که «چه کسی اختلافات میان اصلاح طلبان و نظام را حل می کرد؟،چه کسی پی گیر کار زندانیان بود و ...» .

وزير امور خارجه ژاپن، گفت: جمهوري اسلامي ايران يک ابر قدرت منطقه اي بوده و در سياست خارجي ژاپن داراي جايگاه بسيار با اهميتي است.

   

به گزارش ايرنا، " کاتسويا اوکادا" روز جمعه در ديدار با "سيدعباس عراقچي" سفير جمهوري اسلامي ايران در ژاپن، افزود: در نگاه ژاپن، ايران يک کشور بزرگ و تاثير گذار در منطقه محسوب مي شود.
اوکادا، اضافه کرد:دولت جديد ژاپن نسبت به توسعه روابط خود با جمهوري اسلامي ايران اهميت ويژه اي قايل است.
وي، گفت: دولت جديد ژاپن به رهبري حزب دمکراتيک مصمم است تا همکاريها با جمهوري اسلامي ايران را در خصوص افغانستان و کمک به بازسازي اين کشور در ابعاد مختلف؛ گسترش دهد.
سيدعباس عراقچي سفير جمهوري اسلامي ايران در ژاپن نيز در اين ديدار گفت: دولت ايران از تحولات جديد سياسي در ژاپن استقبال مي کند و آمادگي آن را دارد تا مناسبات دو جانبه را در زمينه هاي مختلف از جمله در بخشهاي سياسي و اقتصادي با توکيو توسعه دهد.
عراقچي همچنين آمادگي جمهوري اسلامي ايران را براي توسعه همکاريها با ژاپن در زمينه مسايل مختلف منطقه اي و بين المللي، بخصوص در مورد افغانستان و موضوع هسته اي، اعلام کرد.
وي در ادامه آخرين مواضع جمهوري اسلامي ايران را در مورد برنامه هسته اي صلح آميز جمهوري اسلامي ايران تشريح و بر آمادگي تهران براي ادامه گفت وگوها بر اساس بسته پيشنهادي کشورمان تاکيد کرد.
عراقچي و اوکادا در اين ديدار بر استفاده از فرصتهاي پيش رو جهت تعميق همکاريهاي بين المللي و منطقه اي تاکيد کردند.
سفير جمهوري اسلامي ايران در ژاپن در اين ديدار سلام گرم "منوچهر متکي" وزير امور خارجه کشورمان را به همتاي ژاپني وي ابلاغ کرد.
اوکادا در ادامه با اشاره به ديدار اخيرش با وزير امور خارجه جمهوري اسلامي ايران در حاشيه مجمع عمومي سازمان ملل متحد در نيويورک بر ضرورت ادامه گفت وگوهاي سطح بالاي مقامات دو کشور تاکيد کرد.
طرفين در اين ديدار همچنين در مورد مسايل مورد علاقه دو کشور از جمله آخرين تحولات در روابط دوجانبه، همکاريهاي بين المللي و منطقه اي گفت وگو و تبادل نظر کردند.

اقشار مختلف امت مسلمان و انقلابي ايران با برپايي راهپيمايي و صدور بيانيه نفرت و انزجار خود را از اهانت‌كنندگان به ساحت مقدس امام راحل اعلام مي‌كنند.

به گزارش بصيرت به نقل ازخبرگزاري فارس، ائمه جمعه ، روحانيون ، دانشجويان و ديگر اقشار مختلف جامعه طي خطابه‌ها و با صدور بيانيه‌هايي، حركت زشت و وقيحانه ايادي داخلي آمريكا و اسرائيل در توهين به ساحت مقدس بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران را شديداً محكوم كرده و خواهان برخورد با اهانت‌كنندگان شدند.

*برخورد قاطع با اهانت‌كنندگان

جامعه مدرسين حوزه علميه قم با صدور اطلاعيه اي هتك حرمت ساحت امام خميني‌(ره) را محكوم كرده و خواستار برخورد قاطع با عاملان و مسببان اين جرم عظيم شد.

در اين اطلاعيه كه با امضاي آيت الله شيخ محمد يزدي رئيس شوراي عالي جامعه مدرسين حوزه علميه قم منتشر شد، آمده‌است:

مردم غيور ايران اسلامي

حضور پرشكوه شما امت آزاده در انتخابات رياست جمهوري اسلامي برگ زريني بود در تاريخ انقلاب اسلامي، اما بدخواهان و دشمنان اسلام و ...

صعده - مرّان، 2002/12/21  
۲۰ آذر ۱۳۸۸
سپاس خدا را كه ما را (به اين نعمت) هدايت كرد و اگر هدايت خدا نبود هرگز هدايت نمي‌شديم.


درود و سلام بر رسول خدا حضرت محمد و درود و سلام بر شخصيتي كه امروز به مناسبت احياي سالگرد اعلام ولايتش بر تمامي امّت، گرد هم آمده‌ايم.

 سلام بر اميرمومنان و سيدأوصيا علي‌ بن ابي طالب(صلوات الله عليه) و درود و سلام خدا بر اهل بيت رسول الله، آنان كه راه رسول الله را پيمودند و به سيره‌اش عمل كردند و هدايتگران  امّت اسلامي گشتند.

در پي ممنوعيت ساخت مناره در كشور سوئيس، يك بازرگان سوئيسي در واكنشي اعتراض آميز به اين ممنوعيت اقدام به ساخت يك مناره بر بالاي ساختمان محل كار خود كرد.

به گزارش فارس به نقل از روزنامه صباح تركيه، ممنوعيت ساخت مناره مساجد در كشور سوئيس پس از انجام همه پرسي در اين زمينه با واكنش هاي متفاوتي روبرو شده است. در همين راستا يك بازرگان سوئيسي مسيحي در اعتراض به اين ممنوعيت اقدام به ساخت يك مناره بر بالاي ساختمان محل كار خود كرد.
موراند، بازرگان سوئيسي كه در محل كار خود در شهر لوزان مناره ساخته طي اظهاراتي تصريح كرد كه از مجازات شدن به اين دليل هراسي ندارد.

وي افزود كه شخصا با مسلمانان روابط خوبي دارد و اين ممنوعيت در حقيقت خواسته صهيونيست هاست كه به دولت سوئيس تحميل شده است.

        محمد ملاعباسي  
۱۹ آذر ۱۳۸۸

1-رضا داوری اردکانی، در کتابهای خود به کرات اشاره کرده است که ما در دوره‌ی «بی‌تاریخی» به سر می‌بریم. از تاریخ قبلی برون رفته‌ایم و به تاریخ جدید وارد نشده‌ایم. ما در میان دو عهد، سرگردانیم و آنچه موجب کژکارکردی و ناراستی جامعه‌ی ماست، همین پریشان احوالی است. پریشان احوالی، حاصل برون جهی از تاریخ است. تاریخ، نسق دهنده‌ی راه است و بی‌تاریخی، معنای زندگی را از میان می‌برد. داوری این سخن را در خطاب به بخشی از جامعه می‌گوید که که از عهد سنتی خود برون آمده اند و در چالش سنت و مدرنیته افتاده اند و نمی‌توانند دست از سر هیچ‌یک بردارند. البته منظور از این تاریخ، تاریخ نوشته شده روی کاغذ نیست، معنای کلی‌تری است که در رفتارها و کنش‌های تک تک افراد یک جامعه، در تاد و پود جامعه، طی سالیان نشسته است. آنچه بدان عهد یا سنت نیز می‌توان گفت. این تاریخ یا عهد، در زیست روزمره‌ از شدت وضوح ناپیداست و مردم ناخودآگاه بدان مبادرت می‌ورزند. نقطه‌ی ظهور اثرات این تاریخ، لحظه‌های نقض آن است. وقتی سنتی شکسته شود، همه‌ی قائلان به آن، با همه‌ی وجود خود این سنت‌شکنی را حس می‌‌کنند. عکس العمل آنها در برابر این سنت شکنی نیز میزان حدت و اهمیت آن را نشان می‌دهد. جنبش سبز، در تلاش برای رهاندن خود از تاریخ است. البته با این مدعا که آغازگز تاریخ جدیدی باشد، اما بی‌تاریخی، سرگردانی است.

2- جنبش سبز تاریخ ندارد. تاریخ برای ساخته شدن نیازمند نقاط عطف و دقیقه‌‌های به یاد ماندنی است. اما مبدأ تاریخ این جنبش، -که به گمان نویسنده کنفرانس خبری شتابزده‌ی میرحسین موسوی قبل از پایان رای گیری در جمعه شب22خرداد بود که البته مبتلای به «دروغ» است. دروغ، در گذر تاریخ محکوم به فنا و فراموشی است. آدمیان اگر از مبدأ تاریخ خود سرافکنده شوند و آن را بیهوده بشمارند و ناراست بپندارند، از آن تاریخ دست برمی‌دارند و آن را وامی‌گذارند و چه چیز برای یک جنبش نوپا خطرناک‌تر از تقلیل نیروهایش می‌تواند باشد؟ امروز مبداء تاریخی جنبش سبز، یعنی اعتراض به تقلب در انتخابات، به اغما فرو رفته است. تاریخ بدون مبدأ، تسبیحی است که رشته‌ی آن گسسته است و لاجرم، پراکنده و پوش می‌شود. کما اینکه، جنبش بی‌سر، جنبش بی‌محور و سایر کلماتی از این دست که برای توضیح این جنبش استفاده می‌شود، همگی بر اهمیت بیشتر تفاوت‌های سبزها با همدیگر، تا شباهتشان با یکدیگر، انگشت گذارده اند. باید به دنبال مبدأ دیگری بود.

3- مشهور است که چینی‌ها همه یک شکل‌اند. این است که تشخیص آنها از یکدیگر دشوار است. آیا واقعیت چنین است؟ هم آری و هم خیر. البته اگر واقعا واقعیتی وجود داشته باشد! بین شباهتی که ما می‌بینیم، تفاوت‌های فراوانی وجود دارد که یک چینی مثل آب خوردن می‌تواند متوجه‌شان شود. اما این در عین حال دلیلی بر شباهت عمیق آنها با همدیگر نمی‌شود. سبزها هم همواره گفته‌اند که یک دست نیستند. قشر‌ها و گروه‌های مختلف را در خود جای داده‌اند. از روحانی و مذهبی و نمازخوان تا ملحد و بی‌اعتقاد و روزه‌خوار. این تفاوت البته هست -بر منکرش لعنت!- اما در پس پرده‌ی شباهتی قرار می‌گیرد که موجب یکی دیدن آنها می‌شود. نکته اینجاست که اکثریت اعضای این جنبش، نمی‌خواهند به این نقطه‌ی شباهت تأکید کنند. نقطه‌ی شباهت آنها در سکوتی شرم آگین و محافظه کار، رها شده است. این شباهت بزرگ، به گمان من، «تمنای مدرن شدن» است. این طلب، همه‌ی سبزها را با تمام تفاوت‌هایشان بر سر یک خوان می‌نشاند. اما با وجود تجربه‌ی این صد سال و علی الخصوص پشت سر گذاشتن انقلاب اسلامی که روح آن مبارزه‌ای خونین با روح مدرن است، چگونه می‌توان به صراحت از تمنای مدرن شدن سخن گفت؟ باید به دنبال ایده‌ی دیگری بود.

4- بعد از نگرفتن بازار مبدأ تاریخی «تقلب»، عنصر هویت‌ساز جنبش سبز، اندکی جلوتر آمده و به آنچه در خیابان‌ها رخ داده است، سوق داده شده. زخمی‌ها و کشته‌ها. خون بر زمین ریخته بود. فرجی شده بود و بهانه‌ای فراهم امده بود. جنبش هزینه داده بود. معلوم نبود بر سر چه، اما هزینه داده بود، پس می‌توان به تداومش امید داشت. مقصدی شاید در کار نباشد. مهم راه است. باید به راه سبز ایمان داشت و امید.

5- به اعتقاد من جنبش سبز برای این تغییر مبدأ از «اعتراض به تقلب» به «اعتراض به خشونت ناروای حکومت»، بس بسیار بیشتر از خدایان و رهبران خود، به اهریمن خودساخته‌اش، یعنی «نیروهای امنیتی» مدیون است. در واقع برخوردهای دور از شکیبایی، نامدبرانه و گاه‌گدار آمیخته به ظلم و ناروایی نیروهای انتظامی و امنیتی بود که بدنه‌ی جنبش سبز را از معترضان پرحرارتی که به رأی ملت احترام نمی‌گذارند، به مقام شامخ «قربانی بزرگ» و «مظلوم بی‌پناه» ارتقا داد.

7- این تغییر مبدأ برای جنبش سبز و رهبران آن، فواید فراوانی دارد. یکی از مهم‌ترین این فواید آن است که در مبدآ تاریخی جدید، نماد جنبش سبز یعنی میرحسین موسوی، از یک سوژه‌ی فعال که خود در ایجاد جریان سهیم بوده است، به یک ابژه‌ی منفعل تبدیل می‌شود که تنها ناظر جنایات حکومت بوده است و چون هیچ کاری از دستش ساخته نبوده، تنها به اعتراض و دادخواهی پرداخته است. این حکومت بوده است که زده، شکنجه کرده، سرکوب نموده، در بند کشیده و کشته است. موسوی چه؟ هیچ! اینگونه موسوی از مسئولیت سخن‌هایی که موجب تحریک مردم و آمدن آنها به خیابان‌ و تخریب و اغتشاش شده است، فرار می‌کند و با خیالی آسوده، شولای معصومیت یک «قربانی» مظلوم را به تن می‌کشد.

8- فایده‌ی دیگر آن است که برخلاف تقلب که هیچ سند قانع کننده‌ای جز حدس و گمان‌ ندارد، از خشونت‌های خیابانی عکس‌ها و فیلم‌ها و روایت‌های فراوانی وجود دارد که می‌توان بر مبنای آن‌ها، به جنبش تاریخ بخشید و آن را از ورطه‌ی پوکی نجات داد. علی الخصوص که عکس را همگان می‌فهمند و قدرت همذات‌پنداری آنها با عکس بسیار بالاست. اما توضیح سازوکار انتخابات و امکان‌های تقلب و شواهد آن، از دشواری‌های بیشتری برخوردار است. عکس خشونت‌های صورت گرفته در خیابان، خونی بود در رگ‌های خشکیده‌ی جنبش سبز. اینگونه آرام آرام ادعای تقلب و دلیل اصلی شکل‌گیری اعتراض مهندس موسوی به انتخابات، محو می‌شود و مبدأ جنبش تغییر می‌کند تا بتوان ادامه داد. این تبدیل مبدأ در بیانیه پانزدهم مهندس موسوی به وضوح قابل رویت است. حتا اشاره‌ای به تقلب وجود ندارد اما بارها و بارها از خشونت‌های خیابانی سخن رانده شده است.

9- آیا جنبش سبز بد است یا خوب؟ برای پاسخ به این سوال بسیار زودهنگام است. اما آنچه هست اینکه جمهوری اسلامی، از نقطه‌ی عطف ژرفی در حال گذر است. گذری پرمخاطره و پر هزینه. هر چه باشد، جنبش سبز حتی اگر دربرگیرنده‌ی تعداد نه چندان انبوهی باشد، محکی برای سنجش شراحت صدر نظام برای مواجهه با تغییر و اعتراض و تعرض و «مسأله» است. محکی که در طی آن، بدنه‌ای از حکومت که در تماس مستقیم با مردم بود، به دلیل اشتباهاتش، هزینه‌ای بیش از حد برای همگان به بار آورد.

بسیج یعنی حضور

بسیج یعنی ایمان عاشقانه
بسیج یعنی پاک ترین انسانها
بسیج یعنی حرکت
بسیج یعنی قدرت
بسیج یعنی تلاش و جهاد مخلصانه
بسیجی یعنی مغز متفکّر
بسیج یعنی آبادانی
بسیج یعنی ارزش
بسیج یعنی الگو
بسیج یعنی سعادت ابدی
بسیج یعنی یک فرهنگ
بسیج یعنی مظهر تجدد و نوگرایى
...