ولادت با سعادت و سراسر نور و برکت حضرت امام محمد باقر (ع)

و حلول ماه مبارک و بزرگ خداوند ، ماه رجب بر مومنین و

مومنات مبارک باد.

یا محول الحول و الاحوال

یا مدبر اللیل و النهار

حول حالنا الا احسن الحال

فرا رسید سال نو (سال نوآوری و شکوفایی )و طلیعه بهار رو خدمت شما دوستان عزیز تبریک

می گم سالی سرشار از موفقیت را برای شما آرزومندم

         لب تشنه ام از سپیده آبم بدهید

                                                                جامی ز زلال آفتابم بدهید

        من پرسش سوزان حسینم یاران

                                                              با حنجره عشق جوابم بدهید

                                              ..............

ای تیر! سوی مشک من این سان بلا مریز ،بر من ببار ، بهر خدا آب را مریز! هرچند،تیر، مشک و دلم را دریده است ، ای آب! همتی کن و ، تا خیمه ها ، مریز!

                                                                                     فدای لب تشنه ات یا حسین

خبر آمد خبري در راه است
سرخوش آن دل که از آن آگاه است
شايد اين جمعه بيايد شايد
پرده از چهره گشايد شايد
دست افشان پاي کوبان مي روم
بر در سلطان خوبان مي روم
مي روم بار دگر مستم کند
بي سر و بي پا و بي دستم کند

شايد اين جمعه بيايد شايد......

مي روم کز خويشتن بيرون شوم

من کنت  مولا  فهذا علی (ع) مولا

رسیدن عید غدیر عید امامت و ولایت بر همه مسلمین جهان به خصوص

                       شیعیان حضرتش مبارک باد

خداوندا! آخر با چه رویی در پیشگاهت بایستم؟من با همه ی این اعضایی که در برابرت هستند تو را نافرمانی کرده ام؛ هرچند همه را خود بخشیده ای ام...

سُبحانَکَ إنّی کُنتُ مِنَ المُستَغفِرین... الخائِفین... الراجین... الراغِبین...

تو پاک و منزه ای و این منم که در خوف و رجا، در حالی که به سویت راغبم، از تو استغفار می جویم...

أللهُمَّ اجعَلنا فی هذاالوَقتِ مِمّن سَئَلَکَ فَأعطَیتَهُ وَ شَکَرَکَ فَزِدتَهُ وَ تابَ إلَیکَ فَقَبِلتَهُ وَ تَنَصَّلَ إلَیکَ مِن ذُنوبِهِ کُلِّها فَغَفَرتَها لَهُ...

هرچند که بهتر از خویش، می شناسی ام، اما از برکاتی عطایم کن که به خوبان عطا نمودی. آنها که درخواست کردند و شکرت نمودند؛ پس برایشان افزودی و به سویت بازگشتند و پذیرفتی شان و از هر گناهی پاکشان ساختی و غفران خویش عطایشان نمودی...

***

آقاجان!

امشب و فردا، هر کجا هستی، دعایمان کن.

شهادت نهمين شمع ولايت امام محمد الجواد (ع)

 بر مولاي شيعيان امام مهدي (عج) وتمام شيعيانش تسليت باد

حضرت امام جواد(ع) فرمودند::

خدا را با دل خواندن از به زحمت انداختن جوارح و جسم بهتر است.

عن أبي الحسن علي ابن موسى الرضا ( عليه السلام ) قال : تقول ببغداد :
« السلام عليك يا ولي الله ، السلام عليك يا حجة الله ، السلام عليك يا نور الله في ظلمات الأرض ، السلام عليك يا من بدا لله في شأنه ، أتيتك عارفا بحقك ، معاديا لأعدائك ، فاشفع لي عند ربك » وادع الله وسل حاجتك.
قال : وتسلم بهذا على أبي جعفر ( عليه السلام ).

ما که پيرو مکتب قرآن هستيم اين مطلب هيچ استبعادي ندارد (هرگز دور از ذهن نيست ) ، ما در قرآن مي خوانيم که حضرت مسيح ، عيسي بن مريم طفل نوزادي بوده که به نبوت رسيده است :

 « قال اني عبدالله آتاني الکتاب و جعلني نبيا » ( سوره مريم آيه 30 )

وقتي که خداوند به طفل نوزادي شايستگي مقام نبوت داده باشد چه استبعادي دارد که به کودک 5 و 8 و 9 ساله هم شايستگي مقام امامت داده باشد ؟

علاوه بر اين بينش قرآني ، هنگامي که در زندگاني اين امامان همام بيشتر تأمل مي نمائيم ، مؤيدات فراواني را در اثبات مقام امامت آن بزرگواران مي يابيم که خود حکايت از انتصاب الهي امام و اتصال او با سرچشمه علوم الهي و معادن حکمت رباني دارد . به عنوان نمونه هنگامي که مأمون مورد طعن و سرزنش بني عباس در مورد امام محمد تقي (عليه السلام ) واقع گشت ، تصميم بر آن شد تا آن حضرت را در مجلسي مورد آزمايش قرار دهند  و فقيهي خبره از ميان فقهاي اهل تسنن را مأمور نمايند تا ميزان تسلط امام بر فقه را بيازمايد. براي اين امر ، يحيي بن اکثم که در آن زمان در منصب قضاوت نشسته بود ، انتخاب شد . هنگامي که مجلس آراسته شد و بزرگان در آن حضور يافتند ، مأمون امام را نيز در آن جلسه حاضر نمود . در اين هنگام يحيي شروع به سؤال کرد و يکي از مسائل فقهي حج رامطرح نمود و نظر امام را جويا شد . آن بزرگوار در جواب ابتدا شرايط متفاوتي را که اين مسأله در آن شرايط مي تواند واقع گردد، مطرح نمودند و از يحيي بن اکثم خواستند که تعيين نمايد مسأله در کدام شرايط به وقوع پيوسته است . يحيي که هرگز انتظار اين امر و سؤال امام را نداشت از يکسو از ميزان تسلط امام بر دقائق فقهي شگفت زده گشته بود و از سوي ديگر در تعيين شرايط وقوع حکم درمانده بود ؛ چرا که هرگز پيش لز اين بدانها  نينديشيده بود .

در اين هنگام بود که بزرگان حاضر در مجلس انگشت حيرت در برابر عظمت علمي امام جواد (عليه السلام ) ، به دندان گزيدند و نه تنها بدين ترتيب به مقام علمي آن بزرگوار آگاه گشتند بلکه ميزان تسلط خارق العاده امام  را نيز ستودند. هنگامي که کار بدين جا منتهي گشت ، مأمون از امام تقاضا نمود تا خود حکم را در شرايط گوناکون وقوعش بيان دارند و امام (عليه السلام ) نيز حکم هر کدام از حالات مختلف را به تفصيل بيان فرمودند . ( مشروح اين مجلس مأمون در کتاب احتجاج طبرسي و ساير کتب ذکر گرديده است)

29 ذيقعده  سالروز شهادت مظلومانه اين امام همام را به محضر مبارک امام عصر (عج) ، تمامي مسلمانان جهان و شما دوست گرامي تسليت عرض مي نمائيم

هر کدام به سوی شهرهای محل مأموریت خویش رهسپار شدند و عبدالرحمن بن ملجم مرادی به سوی کوفه رفت و در بیستم شعبان سال 40 قمری وارد این شهر بزرگ شد. [ نگاه کنید: بیستم شعبان سال 40 هجری قمری ]

وی به همراهی شبیب بن بجره اشجعی، که از همفکران وی بود و هر دوی آن ها از سوی "قطام بنت علقمه" تحریک و تحریث شده بودند، در سحرگاه شب نوزدهم ماه مبارک رمضان سال 40 قمری در مسجد اعظم کوفه کمین کرده و منتظر ورود امیرمؤمنان علی بن ابی طالب علیه السلام شدند.(1) هم چنین قطام، شخصی به نام "وردان بن مجالد" را که از افراد طایفه اش بود، به یاری آن دو نفر فرستاد.(2)

أشعث بن قیس کندی که از ناراضیان سپاه امام علی علیه السلام و از دو چهرگان و منافقان واقعی آن دوران بود، آنان را راهنمایی، پشتیبانی و تقویت روحی می نمود.(3)

حضرت علی علیه السلام در شب نوزدهم ماه مبارک رمضان، مهمان دخترش ام کلثوم(س) بود و در آن شب حالت عجیبی داشت و دخترش را به شگفتی درآورد.